Hoe een korte keten rekent

Een kilo aardbeien kost bij de teler vaak meer dan in de aanbieding bij een supermarkt. Wie alleen naar dat getal kijkt, ziet maar de helft van het verhaal.

Waar de prijs in de winkel vandaan komt

Van elke euro die een consument in Nederland aan verse groenten en fruit uitgeeft, komt ruwweg twintig tot dertig cent bij de teler terecht. De rest gaat naar sortering, verpakking, transport, koeling, de handel en de winkel. Dat is geen verwijt aan iemand: die keten doet werk en dat werk kost geld.

In een korte keten verdwijnt dat deel. De teler krijgt de hele prijs, en dat is waarom een boer met twee hectare kan bestaan waar hij op een veiling niet uit zou komen.

Waarom u toch soms meer betaalt

Omdat de schaal anders is. Een teler die met de hand oogst en op het erf verkoopt, haalt per uur veel minder kilo's dan een bedrijf met een oogstmachine en een sorteerlijn. Dat verschil komt in de prijs terug, en het is de eerlijke uitkomst van een andere manier van werken, niet een opslag.

Tegelijk is het vaak kleiner dan gedacht. Wie de aanbiedingen ernaast legt, ziet grote verschillen; wie het gemiddelde van het seizoen neemt, ziet er veel kleinere.

Wat u ervoor terugkrijgt

Een product dat niet op transport is geselecteerd. Rassen die in een keten niet meekunnen omdat ze te zacht zijn of te ongelijk van vorm. En de mogelijkheid om te vragen hoe er geteeld is, aan iemand die het antwoord uit eigen ervaring geeft.

Wat het niet oplost

Een korte keten is niet vanzelf duurzamer. Twintig auto's die elk vijftien kilometer rijden voor een tas groenten kosten meer brandstof dan één vrachtwagen die dezelfde hoeveelheid naar een winkel brengt. Dat argument telt pas als u combineert met een rit die u toch maakte, of als u met de fiets gaat, of als u in één ronde bij drie bedrijven langsgaat. Daarvoor bestaat het rondje op deze site.