Zelf oogsten: hoe het gaat en wat u meeneemt

Bij een zelfoogsttuin loopt u het veld in en snijdt u wat u nodig heeft. Dat klinkt eenvoudiger dan het de eerste keer is, want er is geen schap en geen bordje bij elk gewas.

Wat u meeneemt

Een mand of een krat, want een tas met natte sla en aarde scheurt of lekt. Een schaar of een scherp mes; sommige bedrijven hebben ze liggen, andere niet. Schoenen die tegen klei kunnen, ook als het al dagen droog is, want tussen de bedden blijft het lang nat. En contant geld of een pinpas, afhankelijk van wat het bedrijf aanneemt.

Hoeveel u mag meenemen

Bij de meeste tuinen staat per gewas een hoeveelheid per persoon op een bord, of u betaalt per kilo bij de weegschaal. Beide systemen bestaan naast elkaar. Houd u aan wat er staat: een veld waar de eerste twintig bezoekers de bonen leegplukken, heeft voor de rest van de week niets.

Hoe u snijdt zonder schade

Sla snijdt u boven de wortel af, zodat de plant nog een tweede keer kan uitlopen. Bonen plukt u met twee handen, één om de rank vast te houden; trekt u ze er met één hand af, dan breekt u de plant. Courgette snijdt u met een stukje steel eraan. Bij een boomgaard draait u een appel omhoog los in plaats van hem eraf te trekken, want de knop die blijft zitten is de bloesem van volgend jaar.

Met kinderen

Zelf oogsten werkt goed met kinderen, mits u vooraf afspreekt wat er wel en niet geplukt mag worden. Veel tuinen hebben een rij aardbeien of erwtjes die daarvoor bedoeld is. Bloemenvelden zijn vaak strenger: daar kost een afgebroken steel de hele bloem.

Wanneer het niet doorgaat

Na aanhoudende regen sluiten veel tuinen, omdat lopen tussen natte bedden de grond dichtslaat en dat maanden nawerkt. Kijk daarom voor vertrek op de pagina van het bedrijf; daar staat het als het die dag niet doorgaat.